Tjeerd Gerritsen: "Ik vind een grap niet zo interessant"

Tjeerd Gerritsen won afgelopen dinsdag overtuigend de Wim Sonneveldprijs en kon tegelijk de publieksprijs van het Amsterdams Kleinkunst Festival in zijn zak steken. Belandde (als we Facebook mogen geloven) het grote bronzen beeld de eerste nacht tussen Tjeerd en zijn vriendin Lieke op de matras, nu staat hij voorlopig naast de televisie en wacht hij volgens Tjeerd nog op 'een fijne plek' in zijn huisje in Amsterdam. Een paar dagen na zijn overwinning blikt hij terug op het halve jaar waarin hij gedurende vier rondes en een try-out tournee zijn programma ontwikkelde en verfijnde, de halve finale doorkwam en ten slotte in de finale al zijn concurrenten achter zich liet. 
 
 
Is Tjeerd na de euforie van de overwinning inmiddels weer op aarde geland? Tjeerd: "Ja, wel redelijk. Nu moet ik verder en moet ik zien dat ik bij een impressariaat word ondergebracht". De publieksprijs beschouwt hij als 'mooi meegenomen'. "Het is raar", zegt hij. "Het plan was om te gaan winnen, dat had ik heel helder voor mezelf. Toen ik eenmaal in de voorrondes meedeed dacht ik: O ja, daar zijn natuurlijk gewoon nog wat meer mensen die ook niet helemaal gek zijn". Tjeerd vertelt dat de sfeer tussen de deelnemers 'heel fijn en open was'. "Ik had er niet veel problemen mee om af en toe adviezen te geven en zij konden dat bij mij ook doen. We mochten elkaar allemaal graag en gingen tijdens de try-out tournee bij elkaar veel kijken als dat even kon". 
 
Vanaf het begin had Tjeerd in zijn hoofd waar hij het in zijn programma over wilde hebben. Uitgangspunt waren zijn liedjes. "Ik merkte dat mijn beste liedjes van tegenwoordig allemaal over mezelf gaan", zegt hij. "Toen besloot ik: dan gaat die hele voorstelling maar over mezelf. Dat betekende dat ik het ook moest hebben over de donkerder materie in mijn leven". Tjeerd beschrijft in zijn half uur durende show zijn ontmoeting met zijn depressieve ik, waar hij op een gegeven moment afscheid van neemt. Zijn conferences over domme mensen en een rups die tot groot ongenoegen van een kritische klant in een pot paprika's is beland, weet hij binnen dit thema te passen. "Ik had bedacht dat het duidelijk verschil tussen de oude en de nieuwe ik de rode draad moest vormen. De nieuwe ik laat als hij zich kwaad maakt zijn fantasie de vrije loop en maakt er iets van, terwijl de oude ik zich alleen maar frustreert omdat hij niks met zijn kwaadheid kan".
 
 
Nadat Tjeerd in februari de derde ronde (die op Texel plaatsvond) doorstond en in de halve finale terecht kwam, kreeg hij begeleiding van Rutger de Bekker. Tjeerd heeft veel aan deze samenwerking gehad: " We hebben wel heel erg willen waken voor het maken van een geijkte cabaretvoorstelling. Tjeerd: "Rutger vindt dat ook suf, gelukkig. Die was ook overtuigd van de kracht van dit idee". 
 
Terwijl Tjeerd veel lachsalvo's in de zaal teweeg bracht, zegt hij toch: "Op zich vind ik een grap niet zo'n interessant ding. Ik heb precies één echte cabaretgrap in mijn voorstelling, over de 'ploftokkies'. Die vind ik zelf best leuk hoor, maar rangschik ik wel onder 'cabaretteketet', eigenlijk. Ik vind grappen vooral gaaf als ze in dienst staan van een grotere, overkoepelende gedachte. Dan zijn ze veel unieker en komen onverwacht".
 
Na Texel had Tjeerd zich voorgenomen alles uit de try-out tournee te halen. "In een paar maanden kon ik vijftien try-outs spelen om tot een voorstelling van een half uur te komen. Dat is zo'n luxe, die kans krijg je daarna nooit meer. Ik wilde die optimaal benutten door steeds iets anders te doen. Het waren natuurlijk af en toe zware avonden omdat de mensen het dan totaal niks vonden".
 
Heeft Tjeerd tijdens het traject van eerste ronde tot finale wel eens wakker gelegen van het AKF? "O, zeker wel", antwoordt hij. "Maar naarmate de voorstelling meer vorm kreeg zag ik die ook meer zitten. Ik heb eigenlijk altijd wel geloofd dat ik tegen de tijd van de finale in ieder geval iets klaar zou hebben waarmee ik goed voor de dag kon komen". 
 
Hoe kijkt Tjeerd terug op de ontwikkeling die hij doormaakte? "Daar ben ik wel heel trots op. Ik ben ook heel blij dat ik totaal niet bezig was met scoren of met een publiek behagen en dat dit toch iets heeft opgeleverd". Tjeerd is van plan de samenwerking met regisseur Rutger de Bekker voort te zetten en duikt binnenkort diens studio in om zijn prachtige liedjes op een CD te zetten. Tjeerd: "Het lijkt me wel handig om die tijdens de finalistentournee te hebben". 
 
Terug naar overzicht

23 juni 2015

Jan Groenteman: "Beginnen bij het idee, niet bij de uitkomst"

Het lijkt of voor hem de zon altijd schijnt. Hij heeft het nodige meegemaakt maar is zijn positieve instelling niet verloren. In zijn liedjes klinkt een vrolijke levenslust door. Zware onderwerpen worden luchtig zodra hij erover zingt. Liedjeschrijver, componist, pianist en singer-songwriter Jan Groenteman is een zachtaardige jonge vader, die zijn hart verpand heeft aan zijn vrouw en kinderen. Maar zijn eerste grote liefde is toch wel de piano.
Lees verder..

15 mei 2015

Maarten Ebbers: "Nog niet zoveel macht over het stuur"

Twijfel is zijn handelsmerk. Met jongensachtige ernst -of vrolijkheid- zet hij graag zijn publiek op het verkeerde been. In een persoonlijk gesprek bekijkt hij zijn eigen beweringen al vanuit minstens één ander invalshoek, nog voor hij zijn zin goed en wel heeft afgemaakt. Beroepstwijfelaar Maarten Ebbers heeft twee solovoorstellingen: 'Laat mij maar zitten' en 'Laat mij maar voorop' achter zich, speelt en zingt bij 'Fauvist' en Het Nieuwe Lied en acteert in jeugdvoorstellingen, waarvan 'Oorlogsgeheimen' de meest recente is. Hij is ontwapenend, zachtaardig en grappig. In 2009 won hij het Leids Cabaretfestival, maar is verre van zelfverzekerd. Hij houdt er niet van zichzelf te verkopen. Liever noemt hij wat hij niet kan en waar hij onzeker over is.
Lees verder..

Webworks by TLN Webdesign